De eerste 1000 km van het jaar zijn alweer voorbij, nog 9000 te gaan. Afgelopen zaterdag was het clubtraining onder heel wat betere condities dan het trainingsweekend daarvoor, het scheelde bijna 20 graden. De elites trainden ambitieus, het Zeeuwse koppel Hans en Brian was niet voor niets naar Geldrop afgereisd. Ik was blij dat ik na Laar achter de auto van Frans terechtkwam, de vertrouwde geur van benzinedamp en zware shag. Op de Booldersdijk raapten we nog wat geloste rennertjes op en zo kwam het gezelschap bij Someren weer bij elkaar.
In een strak tempo reed de 10-mans groep naar Mierlo en bij het kanaal sloeg ik af naar huis, mooi geweest.
Dinsdag trad ik aan voor het eerste rondje Laar van het jaar en dat ging er gelijk hard tegenaan met de vaste Laargastjes , een spervuur van demarrages. Na Laar geloofde ik dat wel en reed ik in mijn eigen tempo naar huis.
Vandaag besloot ik om de 1000 vol te maken met een solorit en ik reed via de Kluis, Lommel, Borkel en Schaft en Waalre door een somber landschap van lichtbruin, grijstinten en zwarte bomen. Het lag er overal verlaten bij, te wachten op de lente. Na 92 km in 3 uur was het mooi geweest, modderkorsten van de fiets spoelen en onder de douche
vrijdag 24 februari 2012
maandag 13 februari 2012
trainingsweekend 2012, een koude ervaring
Voor wintersport hoef je niet naar de Alpen, dat kan ook in Zuid-Limburg en zelfs op de fiets. Zaterdagochtend kwamen we weer bijeen in Huis Ter Geul in Valkenburg, er was weining veranderd, alleen de bar was vergroot en had een witte achtergond gekregen, en we gingen naar de kamers op basis van het schema dat zoals altijd was opgesteld door Peter Dekkers. De eerste vraag onder het omkleden:
Wat trek je aan? Enig overleg met mijn kamergenoot Paul Leijten leverde op: onderhemd met lange mouwen, koersbroek, beenstukken, daarover lange broek, shirt met lange mouwen, windstopper, buff om de hals en buff om het hoofd, koershandschoenen, daarover wollen handschoenen, helm, overschoenen.
Het heeft geholpen, geen moment te koud gehad maar ook niet gaan zweten wegens teveel kleren. na de briefing ging ik met de juniors en de nieuwelingen op pad bij min 10 graden. We maakten eerst even een lusje over de Slingerberg en de lange Raarberg en reden daarna via de Cauberg en de Bemelerberg naar st Geertruid. Mario brak zijn ketting op de Cauberg en nam plaats in de volgauto en werd onmiddellijk aan het werk gezet om lekke banden te plakken in de mobiele werkplaats van Peer Kamsma.
Bij Hoog-Cruts kregen we warme thee en vroeg ik aan jeugdbegeleider Richard van Klinken wat het verdere programma voor die dag was,we hadden er toen al zo'n 60 opzitten. Richard zei doodleuk: het 3landenpunt en dan terug, maar na enig overleg besloten we via het Gulpdal en Wittem terug te rijden. Bij het hotel stond de teller op precies 80 en ging ik nog even de Sibbegrubbe op, daarna was het mooi geweest. In het hotel was de boiler op dus weinig douchen...
Om vijf uur ging Peter Dekkers zoals hij al had aangekondigd achter het raam zitten om geld te vangen en dat lukte prima. Na de maaltijd volgde de bespreking van de opvallende zaken van de dag en een belangrijk leerpunt was handen in de beugel bij het afdalen en zwaartepunt laag zoals bij een Ferrari. Daarna was het tijd voor de moppentrommel en volgde het ene lachsalvo na het andere. Ik ben vroeg naar bed gegaan maar heb wel van de vele heldendaden gehoord in de Valkenburgse horeca zoals Casje die in een karaoke bar het hele nederlandse repertoire meezong zonder zelfs ook maar op de autocue te kijken. Om een uur of vier werd ik even wakker van 2 gastjes die hun sleutel kwijt waren en op de deuren begonnen te bonken.
De tweede dag begon ook weer koud en voerde ons naar de Loorberg, Camerig , 3 landenpunt en terug via een stuk van de finale van de AGR: Kruisberg, Eyserbosweg, Fromberg. Er lag op deze kleine wegen af en toe wat sneeuw maar over het geheel was het goed te fietsen. er zit heel wat klimtalent bij onze jonge renners, want ze waren opvallend snel boven, ik had het er vooral op de Eyserbosweg zwaar mee en was blij dat ik terug was in het hotel waar de douche nu wel werkte. De elites waren een half uur later binnen en waren een stukje Duitsland en Aken in geweest. Na de lunch met spaghetti die eigenlijk bami was reden we weer terug naar het Noorden, vanuit het Geuldal naar het Dommeldal
Wat trek je aan? Enig overleg met mijn kamergenoot Paul Leijten leverde op: onderhemd met lange mouwen, koersbroek, beenstukken, daarover lange broek, shirt met lange mouwen, windstopper, buff om de hals en buff om het hoofd, koershandschoenen, daarover wollen handschoenen, helm, overschoenen.
Het heeft geholpen, geen moment te koud gehad maar ook niet gaan zweten wegens teveel kleren. na de briefing ging ik met de juniors en de nieuwelingen op pad bij min 10 graden. We maakten eerst even een lusje over de Slingerberg en de lange Raarberg en reden daarna via de Cauberg en de Bemelerberg naar st Geertruid. Mario brak zijn ketting op de Cauberg en nam plaats in de volgauto en werd onmiddellijk aan het werk gezet om lekke banden te plakken in de mobiele werkplaats van Peer Kamsma.
Bij Hoog-Cruts kregen we warme thee en vroeg ik aan jeugdbegeleider Richard van Klinken wat het verdere programma voor die dag was,we hadden er toen al zo'n 60 opzitten. Richard zei doodleuk: het 3landenpunt en dan terug, maar na enig overleg besloten we via het Gulpdal en Wittem terug te rijden. Bij het hotel stond de teller op precies 80 en ging ik nog even de Sibbegrubbe op, daarna was het mooi geweest. In het hotel was de boiler op dus weinig douchen...
Om vijf uur ging Peter Dekkers zoals hij al had aangekondigd achter het raam zitten om geld te vangen en dat lukte prima. Na de maaltijd volgde de bespreking van de opvallende zaken van de dag en een belangrijk leerpunt was handen in de beugel bij het afdalen en zwaartepunt laag zoals bij een Ferrari. Daarna was het tijd voor de moppentrommel en volgde het ene lachsalvo na het andere. Ik ben vroeg naar bed gegaan maar heb wel van de vele heldendaden gehoord in de Valkenburgse horeca zoals Casje die in een karaoke bar het hele nederlandse repertoire meezong zonder zelfs ook maar op de autocue te kijken. Om een uur of vier werd ik even wakker van 2 gastjes die hun sleutel kwijt waren en op de deuren begonnen te bonken.
De tweede dag begon ook weer koud en voerde ons naar de Loorberg, Camerig , 3 landenpunt en terug via een stuk van de finale van de AGR: Kruisberg, Eyserbosweg, Fromberg. Er lag op deze kleine wegen af en toe wat sneeuw maar over het geheel was het goed te fietsen. er zit heel wat klimtalent bij onze jonge renners, want ze waren opvallend snel boven, ik had het er vooral op de Eyserbosweg zwaar mee en was blij dat ik terug was in het hotel waar de douche nu wel werkte. De elites waren een half uur later binnen en waren een stukje Duitsland en Aken in geweest. Na de lunch met spaghetti die eigenlijk bami was reden we weer terug naar het Noorden, vanuit het Geuldal naar het Dommeldal
Abonneren op:
Posts (Atom)