Het gaat weer een stuk beter na de val op de Belgische frietsnijder

bijna een maand later na mijn onfortuinlijke val ben ik bijna weer de oude. Vorige week ben ik voorzichtig weer meegegaan met de Laargastjes, de eerste paar keer kon ik nog niet in de beugel rijden, maar de afgelopen twee keer ging het gelukkig stukken beter. Via deze extra rondjes Laar slaagde ik er toch nog in om eind september 9000 km op de teller te krijgen, dus dit jaar ga ik de 10.000 toch nog halen

impressie Eindhovense intocht van de fakkelhalers uit Bayeux

Zondagavond 18  september bereikte ik met mijn gele citycabfiets  nog net op tijd de Vestdijk  om langs de groep  wielrenners te kunnen rijden die bezig was om de laatste kilometer vol te maken van de tweedaagse  fietstocht  Bayeux  Eindhoven.

Normaal zou ik me nooit met een dikke fiets  in een wielrenpeloton wagen, maar ik rekende op een gezellig weerzien omdat ik de tocht vorig jaar ook gereden had. Bovendien reden de wielrenners in een slakkentempo dat werd opgelegd door de groep lopertjes die voorop liep. Ik zeg vele bekende gezichten, jonge renners maar ook seniore laargastjes.

Hier zien we bijvoorbeeld jong en oud  samen. Uiteraard waren er ook de bekende verzorgers zoals de onvermoeibare  Peter Heerings, verantwoordelijk voor al het materiaal, inclusief fakkel

en de altijd aanwezige  andere  Peter, de heer Dekkers zelf.

Het was volgens de renners geen al te zware  tocht  geweest, beetje wind in de rug en droog, wat wel jammer was dat  in Frankrijk de gendarmes het af lieten weten zodat er geen begeleiding was en de tocht  uit moest wijken naar kleine  B-wegjes en  Rouen en Amiens werden doorkruisd met de hele ploeg in de bus. Volgend jaar beter dus, dit jaar was het weer een keer gelukt om de fakkel in  Eindhoven aan te  laten komen en dat telt.

Blog bevat schokkend beeld.

Diekirch Valkenswaard was zo ongeveer het laatste grote doel van dit jaar, en vol goede moed stond ik op 27  augustus 2011 dan ook aan de start. Het weer was slecht, voorzichtig dalen  dus, verder ging  het prima. Ik was als een  van de laatsten weg  en kwam na St Vith in een hele snelle groep terecht. Het parcours wasgewijzigd tov vorige edities, ipv de lange maar soepele klim naar de Baraque Michel nu een flink aantal kortere kuitebijters met in totaal 100 hm extra.
De langzame afdalingen vertraagden het  tempo, zodat ik pas om 1400 in Herderen aankwam, ruim in de top 100.
Vanaf  Herderen ging het  gas erop in het vlakke stuk. Vlak voor Bree barste er een onweertje los, jammer, want ik was net lekker opgedroogd. Ik reed in het laatste wiel en plotseling kwamen we over een lange metalen brug.

Midden op de brug kreeg ik met 40 km/uur een plotselinge leegloper achter en ik voelde de fiets gaan. Eerst naar links, tegensturen, de fiets was weer recht, nog 40 meter naar het eind van de brug, te hard  tegengestuurd, de fiets trok naar  rechts, tegensturen om niet tegen de reling aan te komen, sturen naar links, zou het toch nog lukken? Nee, ik kwam op het rooster en schoof niet door, de fiets wel.
Pijn, schok, schreeuw van frustratie.
Terwijl ik luisterde naar het sissende achterwiel stond ik op, niets gebroken, de groep was gestopt en er kwam hulp. Ik maakte aanstalten om weer te gaan rijden, ketting erop en achterwiel eruit, maar toen zei iemand: "Gij gaat vandaag niet meer rijden, denk ik, kijk eens naar je linkerhand".

Er kwam een ziekenwagen om me naar Maaseik af te voeren, de hand werd gehecht. Verder de gewone kneuzinkjes na een schuivertje, zoals een geschaafde elleboog, knie en heup, kleding was op wonderbaarlijke wijze nog heel. Er werden voor alle zekerheid nog wat  Xrays gemaakt en er kwam een miniem scheurtje in de linkerelleboog aan het  licht, dus gips  erop.

De gipsbroeder noemde mij vriendelijk een "patattencoureur" en ik kon er om lachen, het had allemaal veel erger kunnen  aflopen, over twee weken pak ik de fiets weer op.

Alweer bijna de langste dag

Afgelopen 2 weken eigenlijk alleen maar rondjes Laar gefietst, die worden onderhand zeer serieuze krachtmetingen waarbij de teller boven de 50 km/uur komt en de hartslag boven de 185...
Verder nog een ker de Kluis bezocht en de meest recente tocht was de ronde van de ED, zondag 19 juni.
Erik had  afgesproken om met met een snelle groep te starten en dat leek me wel wat. Om 9 uur reden we aan en al spoedig kregen we de eerste bui op onze kop. Bij de Collse watermolen ging een van de snelle gasten onderuit, daarbij een jongedame meesleurend. Dezelfde gast kwatste 10 km verderop nog een keer tegen de grond, en door dit soort incidenten schoot het niet echt heel hard op.
Het parcours bestond uit talloze bochtige stukje waardoor de vaart er nooit echt in kwam, bij de Mortel riep er iemand "lek" en toen alles stilstond klonk er "Nee, toch niet!" waarop een andere grappenmaker riep" zeker een lekke long" . Door al dit soort geneuzel bedroeg het gemiddelde nauwelijks meer dan 30 per uur.
Na Mill ging het twee  keer links af en toe hadden we de wind pal tegen. De renners die op kop reden kregen het zwaar en zagen keer op keer de pijlen over het hoofd omdat ze zich voorovergebogen aan het afbeulen waren.
Op een gegeben moment zei een gast" ik wou dat ik een lekke band kreeg, want ik ben moe". 100 meter later ging zijn wens in vervulling en toen zijn  Erik en ik weggereden. iets na  half een waren we terug op het Wilhelminaplein, om de fraaie medaille in ontvangst te nemen. Toch een aardige tocht, prima uitgepijld en goede catering.

Wielerberichtje

Vandaag 4 juni  weer eens een rondje Laar, het 24ste van dit jaar. We waren met een forse groep en al meteen na Budel reed ik weg met 5 man. We werkten goed samen en konden voorblijven. Na Laar kwam de klad erin omdat 2  mensen in feite in de weg gingen rijden, heel  even op kop en dan meteen tempo omlaag, verzaken etc. Toen we deze 2  gelost hadden bleven we met vieren over en draaide het lekker zodat we niet meer bedreigd werden.
Gisteren ben ik solo naar Huy gereden, want ik wou de muur nog eens op. Tot aan Hasselt liep het lekker, maar daarna moest ik wegens gebrek aan terreinkennis over de grote wegen gaan rijden. Dat is daar geen pretje, veel verkeer, slechte fietsstroken vol gaten en geparkeerde auto's, dus dat schoot niet op. Na 5 uur had ik precies 150 km afgelegd en stond ik onderdaan de Mur de Huy. Een keer omhoog was genoeg voor mij, het blijft een gemene klim.
Daarna in de trein terug, toch een mooie dag met 800 hoogtemeters.
De dag daarvoor heb ik met Marjan een rustig ritje gemaakt de Mortelen en Kampina, zeer ontspannend
Op woensdag besloot ik om precies 100 km te gaan rijden en dat lukte prima, een flink stuk langs het Kanaal van Bocholt naar Herentals, daar kun je flink meters maken.

Daarvoor een week bijn niet gefietst, alleen het 23ste rondje Laar op 26 mei. Deze week stond in het teken van uitrusten na de Mt Ventoux week, die eindigde op 21 mei met een prima resultaat.

klaar voor de cyclo morgen

Afgelopen woensdag heb ik de heren van Stratum jr. en Vissers opgehaald van het vliegveld en niet lang daarna maakten we een traingsritje langs Malaucene, Bedoin, een stukje Mt Ventoux, Flassan, Moirmoron en BdV. 63 km en 1000 hm, ik merkte dat je met zijn 3-en toch harder gaat.
De donderdag bleek dat eens te meer, want het was een bewolkte dag, dus we probeerden een beetje tussen de buien door te rijden en dat lukte, achter en voor ons buien maar niet waar wij waren. We deden een rondje Plateau de Vaucluse: Eerst via de Gorges naar Sault, dan naar Gordes, Murs, Venasque en weer terug; 156 km, 2200 HM  en 30 gemiddeld.

Vandaag deden we een korte rit over vlak land, 60 km losrijden, we zijn helemaal klaar voor de cyclo van morgen

Rond de Mt Ventoux

De Mistral was bijna net zo krachting als gisteren, dus ik besloot om niet op de berg maar er omheen te rijden.
Eerst via de Dentelles naar Malaucene, dan het dal van de Toulourenc volgen helemaal tot aan het eind, dus bij Montbrun naar het noorden naar de Col d'Aulan. Zeer afwisselend landschap met gorges, bossen en op het eind kale kalklandschappen met prachtig bloeiende bloemen.

Dit dal gaan we zaterdag ook fietsen, maar dan in omgekeerde richting, als we van Sault afkomen.
Ik ben doorgereden naar de Cols de Mevouillon, Macuegne en als hoogste punt van de tocht de l'Homme Mort, 1213 mtr.
Enorm weidse panorama's met in de verte allerlei besneeuwde toppen. Vanaf de Dodeman een zeer comfortabele afdaling naar Sault, vele kilometers zonder de remmen te gebruiken, lunch en toen terug via alweer de Gorges de la Nesque. Blijft mooi, zeker in de afdaling, op een of andere manier ziet er dat sensationeler uit dan omhoog.
Eenmaal uit de gorges moet je nog een flink stuk vals plat omhoog naar Bedoin en dat viel me met de wind tegen wel wat zwaar, maar daarna kwam ik op bekend terrein (al de derde keer op rij dat ik hier kom) en reed ik snel naar huis.
Resultaat: 161 km, 2300 hoogtemeters en een beetje verbrand op de armen en benen.

 

Mistral maak het zwaar

Bij het opstaan was het al duidelijk: een stevig windje bij heldere hemel: Mistral. Toch maar het plan uitgevoerd wat ik voor deze dag gemaakt had: Gorges de la Nesque en via de  makkelijke kant van de Ventoux terug, wel flink wat hoogtemeters, niet al te steil. Misschien vanuit het Chalet Reynard nog verder, maar met die Mistral rekende ik daar niet echt op.
De wind lijkt wel van alle kanten te komen en maakt het zwaar.  Het landschap is leeg en overweldigend, er zijn in de dorrpjes wat mensen op de been, maar vaak rijd ik 10  minuten zonder ook maar een kip te zien. In de Gorges, of eigenlijk moet je zeggen boven de Gorges zijn er wat luidruchtige ledergastjes op motoren maar dat blijft beperkt.

Na Sault wordt het helemaal eenzaam, af en toe een fietser is alles.
Vlak voor het Chalet Reynard ga ik een scherpe bocht om en dan wordt het duidelijk: niet verder naar boven, een ijzige wind maakt aan de gedachte alleen al een eind. Snel een jasje aan en snel naar beneden en snel is richting Bedoin absoluut geen probleem. Eenmaal uit het bos kost het behoorlijk wat moeite om het stuur recht te houden want de wind blaast je alle kanten op.
Blij dat ik heelhuids thuis kwam, met 117 km op de teller en bijna 2000 hoogtemeters gereden, dat gaat hier ongemerkt hard.
Morgen meer, hopelijk wat minder Mistral, de zon mag blijven.

Beaumes de Venise

Ik was er al om 1400 uur want de wegen waren leeg behalve de Autoroute du Soleil en ik was vroeg weg uit Basel.
Toen ik vertrok scheen de zon, maar bij het Rhonedal regende het. Dan maar eerst boodschappen doen bij de Carrefour en de spannende finale van tappa 8 van de Giro bekijken op het supersnelle Wifi van het vakantiehuis.
Op de buienradar kwam er een opklaring aan dus zodra de weg droog was op de fiets. In de Provence is het dan ook gelijk lekker warm en alles ruikt heerlijk fris, alsof er iemand een megabus toiletverfrisser heeft leeggespoten maar dan beter.

Eerste doel waren de Dentelles de Montmirial, de D90 vanuit Beaumes en dan in Lafare linksaf een steil wegje. Dat wegje werd vlak voor de topjes een grindpad dus keerde ik om. Ik reed door richting Malaucene en passeerde de Col de Suzette en daarna de Col de la Chaine.
Een zeer schilderachtige route die een schitterend uitzicht bood op de Mt Ventoux, die met zijn top in de wolken bleef
Vanuit Malaucene reed ik naar Bedoin over de Col de la Madeleine

In Bedoin had ik nog ambities om een eindje door het bos tegaan  rijden, gewoon om te kijken hoe steil het ook alweer was, maar toen ik ff achterom keek zag ik ineens inktzwarte wolken en besloot ik om terug te gaan, richting Carpentras, Caromb, Aubignan en dan thuis.
Ik hield het niet droog, maar regen in de Provence is toch anders dan op het rondje Laar, het water dat opspat van de weg is lauwwarm en eigenlijk krijg je alvast een duurzame gratis douche, niet koud.
Wat een klein tochtje zou moeten zijn was toch nog bijna 60 km met 920 hoogtemeters, morgen meer

verder fietsen, drielandenpunt maar dan niet in Limburg

Na de Hel van Mijnheerkes op zondag kwam de dinsdag met het gebruikelijke rondje Laar, ik moest om 3 uur in Eindhoven zijn dus besloot ik om de B-groep eens flink te gaan teisteren. Deze groep vertrekt nl. al om half een dus als je daarmee meegaat dan ben je op tijd terug. Ik was niet de enige want ook Jac A gebruikte deze groep voor het zelfde doel als ik dus al spoedig verstoorden wij om beurten de normale gang van zaken en na Laar waren we met zijn 2-en en reden wij de Booldersdijk en de Kerkendijk in een straf tempo, ik was om 10 over twee alweer thuis met 60 op de teller dus ruimschoots op tijd.
Donderdag had ik een speciaal programma: op weg van Geldrop naar Bazel zou ik vanuit Bussang een rondje Ballon d'Alsace doen, maar zoals vaak in de Vogezen stak de regen daar een stokje voor: de hele dag mooi weer, bij Epinal wolken en forse temperatuursdaling, bij Remiremont de eerste druppels en boven de 600 mtr wolken, dus plan ging niet door,
Na aankomst in Hotel in st Louis ging ik nog een uurtje of twee fietsen.
Vrijdag ging ik met de auto naar Bazel en de zwitserse douane keek met verbazing naar mijn 806 , drie dure fietsen en allerlei uitrusting, ik moest aan de kant en tekst en uitleg geven en koffers gingen toch ff open, maar het liep met een sissertje af.
Vrijdagavond ging ik nogmaals op pad richting Schwarzwald en ik wist nu de weg en slaagde erin om via allerlei klimmetjes nog net Zell im Wiesental te bereiken, toen vond ik het welletjes want het was al vrij laat en op je eentje in onbekend terrein maakt voorzichtig, dus ik keerde om. In 2 dagen had ik toch 130 km en 900 hm, dus goede voorbereiding voor de zogenaamde kale berg die helemaal niet kaal is. Morgen de move naar Beaumes-de-Venise via Zwitserland, dus ik ben benieuwd of de koffers weer open moeten

Hel van Mijnheerkes in Roermond

Dit is een mooi rondje van 1350 meter wat 40 keer afgelegd moet worden.  Organisatie is in handen van de  NWB
Het bevindt zich op een industrieterrein met brede asfaltwegen en ruime bochten dus remmen is geen optie, tenminste als je goed kunt sturen.
gisteren was ik daar met de trein naar toe gereden en stond ik met ruim 40 Masters aan de start, ik dacht dat het een 50+ wedstrijd was maar daarin had ik me vergist, er stonden veel 40-jarigen bij, maar gelukkig toch ook flink wat senioren.
Mijn doelstelling was met het oog op de komende La Ventoux : meedoen is belangrijker dan winnen, dus uitrijden en heelhouden.
Na de start ging zoals gebruikelijk meteen het gas erop en dat bleef zo'n zes rondjes zo en toen viel het tempo wat terug gelukkig, want ik zat achteraan al behoorlijk in het rood. Daarna kwam ik steeds beter door de bochten, want het mooie van dit rondje is dat je talloze kansen krijgt om het goed te doen. Af en toe naar voren, er reden er een paar weg vooraan, gewoon laten gaan en bijblijven, verassend snel kwam het einde in zicht, het rondenbord had maar een positie, zodat de eerste keer dat ik doorkreeg hoever het nog was 9 ronden voor het einde was. Uiteindelijk gewoon midden in het peloton afgemaakt.
Toen naar huis op de fiets, via het Maasdal, Leudal en Groote Peel, fraaie landschappen, thuis had ik 140 km op de teller.

Muur

Het 17e rondje Laar was niet zo best bezocht, slechts 8 man aan de start, dus veel kopwerk op een vrijwel windstil parcour, ik hield het tempo zo hoog mogelijk om eind iedereen flink af te matten zodat ik de eindsprint gemakkelijk kon winnen als de Donderdagse Laarkoning.
Vrijdag 8 uur op,snel ontbijt en naar station Eindhoven,  daar om 9.02 in de trein naar Maastricht voor een herhaling van 2 weken geleden: recht naar het hoogste puntje van Belgie en daarna weer terug. Op de terugweg had ik nog ambitie om via  Teuven enkele bergjes te pakken, maar vanuit het Oosten kwam er een forse bui aanzetten en ik besloot om voor die bui uit naar het westen te rijden, en dat lukte, in Maastricht volgde een plensbui, maar toen zat ik alweer in de trein naar huis.

Zaterdag ging ik met Erik naar Kalken zodat hij daar een koers kon rijden en ik had een tochtje naar Geraardsbergen uitgestippeld via het knooppuntennetwerk. Ik bereikte de Muur precies op schema, beklom de muur, fantastische ervaring, en ging weer naar Kalken terug, maar toen bleek dat ik voor de terugweg zonder erg het parcours de Ronde van Vlaanderen had gekozen, de ene Dries na de andere, afgewisseld met kasseienstroken. wel mooi, maar ik was veel te laat en Erik haalde mij in Zottegem van mijn tochtje op, Kalken was toen nog 30 km weg.

verder fietsen

inderdaad maandag toch nog eventjes met het crossertje de Strabrechtse Hei op gewoon voor de lol.
Woensdag  13  april stond ik aan de start in de Mortel en dat was geen succes, ik kwam al snel achterin, voor mij brak het en toen was het gedaan, als oude Master niet snel genoeg tussen die jonge kerels.
Bij de amateurs won Laargastje Daan Adelaars van Marc van Grinsven.
Donderdag dan toch maar een rondje Laar dat snel verliep en op Zaterdag met Peter Gramser en Cor Rutten naar de Amstel Gold Race. Om half 10 gingen  we  van  start bij de Bemelerberg en we waren precies om half 3 terug met 150 km op de teller, de  Cauberg hebben we overgeslagen, toch  2000 hoogtemeters, het ging dus gesmeerd. na de  Keutenberg werden we ingehaald door een tandem met daarop 2 Rabobankrenners in kampioenstruien, hier pikten we aan tot de Sibbergrubbe en suisden we naar de finale.
Zondag niet weg geweest en dinsdag naar de Kluis voor 4 snelle rondjes.
Vanavond geen wedstrijd gereden, morgen staat een grote ronde Laar op het programma en zaterdag breng ik Erik van Stratum naar een koers in Dendermonde en ga ik daarvandaan door de Vlaamse Ardennen rijden, ik wil in ieder geval een keer op de Muur  van Geraardsbergen geweest zijn. Sinds vorige bericht 422 km, totaalstand over de 3500

mooi weer

Een koers is pas een koers als je er op de fiets naar toe gaat en dat deed ik dus op 6 april. De eerste koers van de WVAN in Walsberg. Met 50 masters stond ik daar als 58-jarige mij af te vragen wat ik toch te zoeken had tussen voornamelijk 40-plussers maar toen we eenmaal gestart waren ging het best lekker, na de derde bocht kwakten er zomaar 3 in de berm en ik reed daarna nog over een bidon heen, was er trouwens een van Heerings. Dat maakte mij toch een beetje voorzichtig en dat is natuurlijk fout want dan ga je achterin rijden en dan ga je langzaam door de bochten en dan moet je iedere keer hard optrekken en dan heb je weinig reserve als ze tussen de bochten ook nog eens versnellen, dus ik voelde dat ik dit niet zou gaan bolwerken. Ik kon nog een paar keer naar voren opschuiven maar tegen het eind was de pijp leeg en reed ik de laatste 2 rondjes in mijn eigen tempo, nog net voor het donker thuis en 100 op het tellertje.

De volgende dag toch maar weer een rondje Laar dat goed aanvoelde en de vrijdag was het nog steeds goed weer en besloot ik om maar eens wat hoogtemetertjes te pakken in Limburg.
Dat gaat als volgt: met de trein naar Maastricht, dan op het perron vastklikken, via de busperrons naar het zuiden, eerste overweg linksaf, eerste bocht rechtsaf, A2 oversteken en na 5 minuten begin je aan de Bemelerberg.  vandaaruit ben ik recht naar beneden gereden om uiteindlijk op de MontRigi te belanden en toen weer terug, Ardennen waren uitgestorven, 140 km en 1500 hoogtemeters. Zaterdag naar herentals geweest langs het kanaal en zondag met de Veldhovengroep mee, zodat ik voor derde opeenvolgende keer belgisch territorium doorkruiste. Mooie week en ik denk dat ik vandaag maar eens ga rusten, alhoewel, de blauwe lucht buiten lokt weer.

meer fietsberichten

Op 31 maart  regende het hard, dus bleven de fiets en ik droog.  Op 1 april moest  ik in Wageningen  een  examen afnemen  en ik besloot  om dat te combineren met een ritje  vanuit  Wageningen  naar de Posbank en terug, eenzame Veluwe, 80 km en toch nog 350 hoogtemeters.
Zaterdag wou ik een rustig rondje Laar rijden ter voorbereiding op het koersje in  Someren, maar dat pakte anders uit. Op de  Booldersdijk gaf Daan Cancellara Adelaars na het uitkomen van  de  bocht eens  flink gas  en ik sprong  in zijn  wiel, hij reed soms tegen de 60 voortdurend op kop tot aan de spiegels. Ik besloot om het maar eens  rustig aan te gaan  doen, want de  hartslag zat al 5 minuten boven de  180, niet goed voor de volgende dag.
Maar....de zondag viel in het water, om 12 uur regende het en dan  heb ik geen zin in een koers, je kunt ook zeggen dat ik schrik heb om te vallen.
Op de maandag een aangenaam ritje door het leenderbos en de  Groote Heide, 50 km en dan vandaag een rustig rondje Laar  #14, morgen zijn de omstandigheden ideaal, eerste koers van het jaar in Deurne Walsberg

afgelopen 2 fietsweken

19 maart rondje laar #10, zaterdagse nervositeit met talrijke ontsnappingen, de familie Rutten counterde een op het oog gevaarlijke ontsnapping van Cor T fraai op het fietspad langs de Kerkendijk , groep bleef uiteindelijk heel

20 maart 3 ronden beverbeek voorafgegaan door Veldhovengroep, moe van veel kopwerk, langs het kanaal ging de teller vaak boven de 50

23 maart solo naar Herentals om even een opladertje naar Erik te brengen, heen langs het kanaal van Bocholt naar Herentals was 80 km, terug via gewone weg, Lichtaart, Retie, Postel, eersel 68 km

26 maart rondje laar #11, de Adelaars en Eric ontbraken, de resterende groep werd geteisterd door de Graaf die zichzelf opblies en uiteidelijk won ik het eindsprintje

27 maart veldhovengroep en beverbeek maar die was leeg dus maar 1  rondje daar

29 maart rondje laar #12, omdat ik om 15 uur nog terug moest naar de Fontys met de B-groep meegereden en gezien hoe Jan K en Piet de G elkaar afbeulden, waar ik dus op het eind listig gebruik van maakte

alles bij elkaar 577 km. as zondag eerste wedstrijd, ben benieuwd, motivatie  en vorm zijn in orde

Presentatie alle licentiehouders TML Dommelstreek

woensdag 16 maart 2011 in de kantine van onze  hoofdsponsor Van Zelst.

Rondje Laar #9 spannend

Precies op tijd kwam ik aanrijden op Hout Oost, ik was eerst naar John Knoops in Mierlo geweest om de batterij van de sensor van de HSM te vervangen, het dekseltje ging er niet meer af omdat de inkeping totaal uitgeleuterd was, gelukkig kon een monteur hem nog wel loskrijgen en Polar levert een setje met batterij en nieuw dekseltje. Een en ander had  wel langer geduurd dan gepland, om half een stand ik nog in de winkel en om kwart voor een was ik dus net op tijd. Uiteindelijk reden er zo'n 12  man richting brug, waarna het spel begon. De Graaf had er zin en demarreerde er op los. Bij de oversteek in Maarheeze moesten we wachten op een  vrachtwagen en kon de Graaf verder uitlopen, uiteindelijk kwam er een achtervolging op gang en ging het behoorlijk hard. Na het spoor kwam ik even achterin en er viel een gat  voor mij dat we  met drie man met moeite dichtkregen met dank aan Jan E. Na Boshoven ontsnapten er  weer twee en kwamen er  weer de nodige tempowisselingen, ik had me voorgenomen om in ieder geval tot aan Laar niet te lossen en dat lukte. Na Nederweert was er de gebruikelijke chaos en werden diverse renners langere tijd onzichtbaar dwz die kwamen niet meer op kop. Na het fietspad langs de Kerkendijk was iedereen flink moe en werd er bijna niet meer aangedrongen en de Graaf won terecht de eindsprint. Eenmaal thuis toch weer mooi 75 km op het tellertje

Rondje Laar #8 : overwinning voor de 2 Corren

Een forse groep  spoedde zich over het gebruikelijke parcours  en wederom na Boshoven ging het gas  erop. Ik zat redelijk van voren en dacht losse flodder, maar dat viel tegen. De twee  Corren, Jack en  Ramon pakten 100 meter en we kregen het met 19 man niet dichtgereden. Na Laar probeerde ik van alles en vooral veel kopwerk, ik kreeg steun  van  de  2  Budelse gastjes  en Jan  Engelen en ook Theo  Rutten  reed de  stenen uit de grond om zijn broer in  te halen maar het mocht  niet baten. Normaal moet je  met een jachtgroep dat gat makkelijk dichtrijden, maar er  was een slechte organisatie dus hebben we ze niet meer gezien, het achtervolgend groepje  werd trouwens ook steeds  kleiner. Toch was ik niet ontevreden, ik had in ieder geval volop meegedaan en kon weer  wat. Half Maart en  1700 km op de teller, verkoudheid weg en  voor het eerst de  korte  broek  aan: Lente is eindelijk aangebroken.

diverse rondjes Laar

Na het trainingsweekend had ik weinig tijd om te fietsen , dus ik kwam pas de zaterdag erop weer in actie voor het 4e rondje Laar dit seizoen. Na boshoven  brak de groep in  2 stukken en ik reed met de tweede helft achter de winnaars  aan.  De dinsdag erop op 1 maart ging het beter en kwam ik voorin aan. De carnavalsvakantie naderde en ik had me voorgenomen om daar eens flink in  te gaan  fietsen. Op caranavals zaterdag 5 maart gebeurde  precies hetzelfde als de vorige week, ik kon het niet opbrengen om aan  te pikken, ik moest toegeven dat ik zwaar verkouden aan het fietsen was, niet slim dus. In Lierop  kwamen we in de optocht terecht, maar gebeurt ieder jaar.
De hele carnavalsweek heb ik niet gefietst en ik voelde me geleidelijk beter. Op vrijdag 11 maart ging ik tegen de wind in richting Bels  Lijntje dat ik voor de verandering helemaal volgde tot in Helchteren, toen via  Lommel terug. Voelde goed  en  115 op de  teller.
Het 7e rondje Laar ging al wat beter dan vorige week maar weer was het net  niet goed genoeg.
Op de zondag miste  ik de Veldhovengroep, waarschijnlijk waren die vroeger dan normaal en dus ging ik maar via het Leenderbos naar de Kluis.  Op  de  Groote heide stak er vlak voor mijn voorwiel een kudde wilde zwijnen over, ik was  er  bijna tegenaan  gereden, indrukwekkend. In  een af en toe behoorlijk  strak tempo legde ik de eerste 3 rondjes beverbeek van dit jaar af. De carnavalsweek was slecht  begonnen  maar goed afgesloten.

19 en 20 februari : Trainingsweekend in Valkenburg

Om 9 uur verzamelen bij Motel Eindhoven, fietsen in de auto's of op het dak en dan vertrekt de karavaan richting Huis ter Geul in Valkenburg, waar we al een paar jaar te gast zijn.  Kamers inspecteren, omkleden en dan krijgen we de briefing van  Frans Van Diepen.
"Mannen", er zijn trouwens ook 3 dames bij, maar dat maakt nu even niets uit, "dalijk gaan we naar De Plank, dan naar Abel en dan naar Pepinksteren!" De kenners weten dan precies waar ze aan toe zijn, het is de gebruikelijke forse ronde richting Baraque Michel en dan terug."Geen al te moeilijk rondje" zegt Frans nog, "om te volgen dan". De jeugd, dames en de nieuwewlingen alsook de vetaranen gaan trouwens  een minder zware route volgen. We starten samen en alles bij elkaar rijden er toch zo'n 30 Van Zelst pakjes door  het Geuldal, een indrukwekkend gezicht. Bij Wittem rechtsaf richting Gulpen en als ik dan even  stevig aanzet klinkt het PING, gebroken spaak. Geeft niet, de altijd behulpzame Kasje springt lenig uit de volgauto met een reservewiel, en even later zit ik weer op de fiets. "Achter  de  wagen!" maar dat is in het dorpje met fietspaden en stoplichten eventjes lastig, buiten Gulpen komt er een flinke klim en daar haal ik de eerste  achterblijvers in, bovenaan gaan we linksaf richting de Plank en ben ik er weer bij. We rijden als grote groep verder tot voorbij  Aubel, de elite  en enkele sterke nieuwelingen gaan verder richting de  Ardennen en ik vergezel de jeugd onder aanvoering van Ko op de motor verder  richting Gemmenich. We doen het Drielandenpunt, waarbij ik de jongere rennertjes voor moet laten gaan, ze zijn ongelofelijk snel boven, er zit  vast veel talent tussen.

Na het nodige gekronkel volgt nog de Gulpenerberg en dan splitst de groep zich nogmaals, sommigen gaan naar het hotel, anderen  waaronder ik pakken nog even de Eyserbosweg en Fromberg. Dag 1 zit erop en aan de bar wordt alles nog eens uitgebreid doorgenomen.  We hebben 91 km gefietst en 1200 hoogtemeters gehad.
In de loop van de middag komen ook de elites  terug en ze  zien er flink moe  uit. Gastrijder Tom Marcelis mag wat Frans betreft volgend jaar terugkomen als hij  zo blijft rijden. Ik weet niet of Tom daar nou zo blij mee is.
Na de maaltijd is er de gebuikelijke rennersvergadering en meldt zich ook Kevin Knops, net terug  van 2 trainingsweken in Spanje. Hij is minstens 5 kg afgevallen  en heeft er zin in.
De meesten waaronder ik lamballen nog wat in het hotel en gaan vroeg slapen, want morgen is weer een dag. Bij het ontbijt horen we de nodige sterke verhalen van vooral de leiding, maar die hoeven dan ook niet te fietsen. Het is behoorlijk koud buiten, we zien zelfs een enkel sneeuwvlokje  vallen.  Roals en ik gaan een eindje mee met de elite, de eigenlijk het zelfde rondje als gisteren gaan doen. Het regent niet, maar de weg is wel nat en al snel zien we er uit als gele mergelwerkers. We voegen ons bij de jeugd en beklimmen de Koning  van Spanje, de Camerig, nogmaals het Drielandenpunt en de Gulpenerberg en tot slot de Cauberg. Het is best wel zwaar en ik ben blij als we het hebben gehad, 80 km en 900  hoogtemeters.  We krijgen nog een goedgevuld bord spaghetti en dan keren we zo rond 4 uur huiswaarts, een geslaagd  trainingsweekend.

zondagtraining beetje verpest door lekke achterband

Een grote veldhovengroep spoedde zich vandaag langs de A2, richting Weert, Lozen, Hamont en Valkenswaard. Er waren diverse Laargastjes bij waaronder ik. Het ging uitstekend tot aan de Goudreinet, waar een luid gesis voor mij het einde betekende, de rest reed gewoon door, maar dat hoort erbij.
Na bandenwissel besloot ik om langs de A2 terug te rijden en wat te intervallen  en uiteindelijk had ik toch 45 km op de teller, volgende week staat het trainingsweekend in Valkenburg op het programma en ik ben er klaar voor

Clubtraining #7

Vandaag clubtraining #7 afgewerkt, alweer het rondje Laar en daarna naar Mariahout, ik ben vlak voor Stiphout alleen verdergegaan via de  Papenvoortse Heide, Razob en Hulst, er  waren maar weinig renners, feitelijk de harde kern zonder Paul Dekkers.
De donderdag ervoor heb ik met de Laargastjes gereden en daar was het drukker dan op de clubtraining, 14 ambitieuze oude mannen. Opmerkelijke ontsnapping van Joeri en de Graaf, die al vroeg wegsprongen en uit de greep van het peloton wisten te blijven. Ideale omstandigheden, dat kon van vandaag niet gezegd  worden: de weg was nat na een regenbui en we zagen eruit als mijnwerkers, ik had ook nog een lekke voorband, gelukkig wel vlak bij huis.

clubtraining # 6 en gewoon rondje Laar

"Jongens....., morgen Veldhoven dus vandaag doen we het rustig aan, We rijden gewoon het rondje Laar, tot Boshoven 2 aan 2 en wisselen en daarna wat sneller en achter elkaar". Zo ongeveer verstrekte Frans van Diepen de trainingsopdracht en zo werd die ook uitgevoerd, er stond wel een forse wind, zodat het toch behoorlijk zwaar was. Na de spiegels moest ik in ieder geval passen, er waren trouwens sowieso maar weinig renners, we zaten met 6 man. Ik kwam behoorlijk gesloopt thuis met 70 op de teller.
Zondag dus geen training ivm de Veldhoven wedstrijden, ik besloot om naar "De Brug" te gaan, in de hoop daar een groep renners tegen te komen, die vanuit Veldhoven altijd een rondje rijden dat in het begin samenvalt met het Laar, maar in Boshoven afslaat langs het kanaal, Lozen, Hamont, Achelse Kluis en naar Valkenswaard, in de zomer vaak meer dan 20 man, leuk fietsen.
Toen ik langs "De Beelden" kwam stonden daar Jan van Lith en Andre en we reden met zijn 3-en weg. Bij de brug zei ik: Ik rij een eindje mee dan worden we wel ingehaald. Maar dat gebeurde niet, we maakten er een ploegentijd voor drie van en we werden niet ingehaald, zo hard ging het.
Halverwege raapten we nog Geert van Diepen op en met zijn vieren kwamen we voor 11 uur in Mierlo aan, gezien de omstandigheden niet slecht. Weer 60 op de teller, want tijd om er nog een rondje Razob aan vast te plakken had ik niet.
Ik was niet zo kapot als gisteren maar mijn benen deden wel even zeer.
Volgende week weer

5e clubtraining gelukkig voorbij

Zondagachtend, buiten regent het een beetje, de buienradar geeft aan dat het later  opklaart, dus toch maar op de fiets, anders wordt je zomaar een watje genoemd.
Somber, grijs, grauw weer, de top van de torens van de Brigidakerk steekt in de wolken, natte  weg, waterkoud.
Toch  zijn er nog zeven (!) coureurs, samen met de  jeugd rijden we naar Leende, eigenlijk is het toch  helemaal niet zo slecht, altijd beter dan binnenzitten.
Na Leende rijden we 2 aan 2, eerst 30 sec gewoon op kop, dan 10 seconden versnellen, dan terug naar achter, vanwege het kleine groepje kom je vaak op kop, best wel pittig.
Na Laar gaan we in lijn rijden en terwijl Frans nog gezegd had 38 per uur tonen de  tellertjes beduidend hogere  waarden.
Dat gaat zo door tot Someren, daarna weer rustig naar Mierlo en dan weer stevig ertegenaan , ik draai af bij Stiphout en ben na een kleine twee-en-een-half uur terug, geheel besmeurd met modder, maar toch weer voldaan, er worden weer 80 km bijgeschreven in het grote  boek.

Geen Clubtraining, wel rondje Laar

Ik was vandaag te laat terug uit Basel om met de club mee te trainen, maar ik was wel op tijd voor het Rondje Laar.
In Geldrop stonden Jan van Lith, Peter Gramser en Jan Koerselman klaar bij de beelden, ik had van tevoren al zo'n 10 km warmgedraaid. In Heeze pikten we de familie Adelaars (Daan en Jack) op, alsmede Joeri, Eric, Fred Strauven, Arnold en nog iemand waarvan ik de naam niet ken.
Het was nat en de weg was smerig. Voor Leende kwamen we ook nog Leo tegen, Cor Tuitjer en Cor en Theo Rutten.
theo reed op een Locomotief uit de 60-er jaren en jij kwam er nog goed op vooruit. Nog voor de brug sprongen Eric en Daan weg, gevolgd door Jack en Joeri. Er was weinig animo om deze vroege ontsnapping te counteren, dus we lieten het maar zo. Joeri en Eric zagen we pas terug in Someren, Jack had lek en hebben we niet meer gezien en Daan ook niet  meer, die had nog een extra lusje erbij gepakt.
We waren goed aan elkaar gewaagd en er gebeurde eigenlijk niet zo heel veel, lekker doortrappen met  een  vaartje van boven de 35 en af en toe een versnellinkje.
Bij Laar moesten we omrijden vanwege de opgebroken Rietstraat. Dat ging als volgt:
Terugrijden langs de Eindhovenseweg tot aan de Stienestraat, dan via het viaduct over de A2  de Hoogbosweg ruim een kilometer volgen tot aan een eenzame boerderij, dar rechtsaf de Weerterbosweg in, die later overgaat in de Hushoverheggen, via nog een keer over de A2 kom je dan uiteindelijk weer uit op de Rietstraat, 6 km extra  en 2 "beklimmingen" altijd goed om daar eens weg te springen, zo ook vandaag.
In Laar keeg Jan K lek, jammer want hij zat  goed voorin.
Uiteindelijk ging het tempo op de Booldersdijk nog even flink omhoog, we losten daar de  andere  Jan, maar na de spiegels geloofde iederen het wel en reden we rustig via Heeze naar huis. Ik heb  Peter nog even begeleid tot aan het kanaal en eenmaal terug had ik toch mooi 75 km op de  teller staan in 2,5 uur, totaal dit jaar al 460.

clubtraining # 4 in ideale omstandigheden verlopen

Het was vandaag druk in het clubhuis van tmldommelstreek de complete  voorgevel was bedekt met fietsen. Binnen wachtten behalve de gebruikelijke harde kern nog enkele gasten van wielervereniging de Maaskant en ook Piet Rooijakkersop de briefing van Frans van Diepen. Deze  was even effectief als simpel:  "We gaan vandaag hetzelfde doen als gisteren, maar dan anders". Dat betekende dus wederom een rondje Laar, doortocht door Lierop, Mierlo, na de Cuyt nog een keer het gas erop en finale na Nederwetten.
Een en ander werd in rap tempo uitgevoerd. Er stond niet veel wind en de tellers kwamen vaan bovn de 50. Ik verliet het trainingsparcours op de gebruikelijke plek in Stiphout en plakte er nog een extra lusje van 25 km aan, zodat ik aankwam met een totaal van 86: volgende week weer.

3e clubtraining alweer 4 uur voorbij

Vanmorgen was het een zachte maar winderige ochtend zodat het net als vorige week zonder handschoenen ging.
Er was geen jeugd dus gingen we geen rondjes Maarheeze doen maar gewoon het oude vertrouwde Laar.
Het tempo lag al wat hoger dan vorige week, richting Weert de wind schuin van voren  was best wel zwaar.
Na het Laar ging het gas erop en na een twee keer kopwerk had ik het wel gezien en ging het tegen de vijftig achter de  wagen.
Op de Kerkedijk in  Someren werden we verrast door een plotseling uit een zijstraat opdoemende Mario Pennings, die een stukje had  afgesneden. Hij boorde zich  in het pelotonnetje en Marcel Kamsma wist een aanrijding nog maar net te vermijden.
In Stiphout ging ik solo verder en bijna thuis pakte ik nog een lusje langs het  Eindhovensch Kanaal en de  Daf. Half een thuis, moe en voldaan, morgen weer

Eerste trainingen zitten er weer op

Wielrennen hangt aan elkaar van tradities.
Op de eerste gewone zaterdag van het jaar start traditioneel de training van TML Dommelstreek en dit jaar was dat dus op 8 januari. Om half 10 s'morgens was het clubhuis gevuld met trainers, elites, nieuwelingen en een enkele veteraan. Met een stuk of vijftien renners gingen we op pad naar Maarheeze om daar een 5-tal omlopen te rijden. Het was ongewoon zacht, ik reed zonder handschoenen, en het waaide behoorlijk. De nieuwelingen werden zowat weggeblazen.
Na 50 km reed ik met de nieuwelingen naar huis, de elites gingen nog ff door.
Eenmaal thuis besloot ik om nog wat bij te te trainen, zodat ik uiteindelijk toch 80 km op de teller had. Onderweg kwam ik nog ten val op een soort onzichtbare ijsvlakte, gelukkig niets aan de hand.

S'avonds was er dan de gezellige avond van de club en hier werden de trainers eens terecht in het zonnetje gezet,  van links naar rechts Frans van Diepen, Ko Smit en Peter Dekkers met op de achtergrond onze voorzitter Piet Hut.
na deze (te) gezellige avond stond de zondag training #2 op het programma, we waren met 25 renners en onderweg kwamen er nog een paar bij. Het was minder winderig maar ook een stuk frisser. Tot aan het Laar eerst 2 aan 2 en dan naar voren rijden, daarna in lijn en dan naar voren, vanaf het Laar ging het gas erop. Ik ben teruggereden via Nuenen en Mierlo en noteerde 84 km.
De trainingsdag liep duur af omdat ik per ongeluk de telefoon van mijn zoon Erik samen met de wielerkleren in de was had gedaan. De telefoon was mooi schoon maar deed het niet meer.