Een koers is pas een koers als je er op de fiets naar toe gaat en dat deed ik dus op 6 april. De eerste koers van de
WVAN in Walsberg. Met 50 masters stond ik daar als 58-jarige mij af te vragen wat ik toch te zoeken had tussen voornamelijk 40-plussers maar toen we eenmaal gestart waren ging het best lekker, na de derde bocht kwakten er zomaar 3 in de berm en ik reed daarna nog over een bidon heen, was er trouwens een van
Heerings. Dat maakte mij toch een beetje voorzichtig en dat is natuurlijk fout want dan ga je achterin rijden en dan ga je langzaam door de bochten en dan moet je iedere keer hard optrekken en dan heb je weinig reserve als ze tussen de bochten ook nog eens versnellen, dus ik voelde dat ik dit niet zou gaan bolwerken. Ik kon nog een paar keer naar voren opschuiven maar tegen het eind was de pijp leeg en reed ik de laatste 2 rondjes in mijn eigen tempo, nog net voor het donker thuis en 100 op het tellertje.
De volgende dag toch maar weer een rondje Laar dat goed aanvoelde en de vrijdag was het nog steeds goed weer en besloot ik om maar eens wat hoogtemetertjes te pakken in Limburg.
Dat gaat als volgt: met de trein naar Maastricht, dan op het perron vastklikken, via de busperrons naar het zuiden, eerste overweg linksaf, eerste bocht rechtsaf, A2 oversteken en na 5 minuten begin je aan de Bemelerberg. vandaaruit ben ik recht naar beneden gereden om uiteindlijk op de MontRigi te belanden en toen weer terug, Ardennen waren uitgestorven, 140 km en 1500 hoogtemeters. Zaterdag naar herentals geweest langs het kanaal en zondag met de Veldhovengroep mee, zodat ik voor derde opeenvolgende keer belgisch territorium doorkruiste. Mooie week en ik denk dat ik vandaag maar eens ga rusten, alhoewel, de blauwe lucht buiten lokt weer.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten