Het 17e rondje Laar was niet zo best bezocht, slechts 8 man aan de start, dus veel kopwerk op een vrijwel windstil parcour, ik hield het tempo zo hoog mogelijk om eind iedereen flink af te matten zodat ik de eindsprint gemakkelijk kon winnen als de Donderdagse Laarkoning.
Vrijdag 8 uur op,snel ontbijt en naar station Eindhoven, daar om 9.02 in de trein naar Maastricht voor een herhaling van 2 weken geleden: recht naar het hoogste puntje van Belgie en daarna weer terug. Op de terugweg had ik nog ambitie om via Teuven enkele bergjes te pakken, maar vanuit het Oosten kwam er een forse bui aanzetten en ik besloot om voor die bui uit naar het westen te rijden, en dat lukte, in Maastricht volgde een plensbui, maar toen zat ik alweer in de trein naar huis.
Zaterdag ging ik met Erik naar Kalken zodat hij daar een koers kon rijden en ik had een tochtje naar Geraardsbergen uitgestippeld via het knooppuntennetwerk. Ik bereikte de Muur precies op schema, beklom de muur, fantastische ervaring, en ging weer naar Kalken terug, maar toen bleek dat ik voor de terugweg zonder erg het parcours de Ronde van Vlaanderen had gekozen, de ene Dries na de andere, afgewisseld met kasseienstroken. wel mooi, maar ik was veel te laat en Erik haalde mij in Zottegem van mijn tochtje op, Kalken was toen nog 30 km weg.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten