Mistral maak het zwaar

Bij het opstaan was het al duidelijk: een stevig windje bij heldere hemel: Mistral. Toch maar het plan uitgevoerd wat ik voor deze dag gemaakt had: Gorges de la Nesque en via de  makkelijke kant van de Ventoux terug, wel flink wat hoogtemeters, niet al te steil. Misschien vanuit het Chalet Reynard nog verder, maar met die Mistral rekende ik daar niet echt op.
De wind lijkt wel van alle kanten te komen en maakt het zwaar.  Het landschap is leeg en overweldigend, er zijn in de dorrpjes wat mensen op de been, maar vaak rijd ik 10  minuten zonder ook maar een kip te zien. In de Gorges, of eigenlijk moet je zeggen boven de Gorges zijn er wat luidruchtige ledergastjes op motoren maar dat blijft beperkt.

Na Sault wordt het helemaal eenzaam, af en toe een fietser is alles.
Vlak voor het Chalet Reynard ga ik een scherpe bocht om en dan wordt het duidelijk: niet verder naar boven, een ijzige wind maakt aan de gedachte alleen al een eind. Snel een jasje aan en snel naar beneden en snel is richting Bedoin absoluut geen probleem. Eenmaal uit het bos kost het behoorlijk wat moeite om het stuur recht te houden want de wind blaast je alle kanten op.
Blij dat ik heelhuids thuis kwam, met 117 km op de teller en bijna 2000 hoogtemeters gereden, dat gaat hier ongemerkt hard.
Morgen meer, hopelijk wat minder Mistral, de zon mag blijven.