Afgelopen 2 weken eigenlijk alleen maar rondjes Laar gefietst, die worden onderhand zeer serieuze krachtmetingen waarbij de teller boven de 50 km/uur komt en de hartslag boven de 185...
Verder nog een ker de Kluis bezocht en de meest recente tocht was de ronde van de ED, zondag 19 juni.
Erik had afgesproken om met met een snelle groep te starten en dat leek me wel wat. Om 9 uur reden we aan en al spoedig kregen we de eerste bui op onze kop. Bij de Collse watermolen ging een van de snelle gasten onderuit, daarbij een jongedame meesleurend. Dezelfde gast kwatste 10 km verderop nog een keer tegen de grond, en door dit soort incidenten schoot het niet echt heel hard op.
Het parcours bestond uit talloze bochtige stukje waardoor de vaart er nooit echt in kwam, bij de Mortel riep er iemand "lek" en toen alles stilstond klonk er "Nee, toch niet!" waarop een andere grappenmaker riep" zeker een lekke long" . Door al dit soort geneuzel bedroeg het gemiddelde nauwelijks meer dan 30 per uur.
Na Mill ging het twee keer links af en toe hadden we de wind pal tegen. De renners die op kop reden kregen het zwaar en zagen keer op keer de pijlen over het hoofd omdat ze zich voorovergebogen aan het afbeulen waren.
Op een gegeben moment zei een gast" ik wou dat ik een lekke band kreeg, want ik ben moe". 100 meter later ging zijn wens in vervulling en toen zijn Erik en ik weggereden. iets na half een waren we terug op het Wilhelminaplein, om de fraaie medaille in ontvangst te nemen. Toch een aardige tocht, prima uitgepijld en goede catering.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten